ÇOCUĞUMA...

2013-03-18 10:14:00

Sadece bu sabah, içimden ağlamak geldiği halde yüzünü gördüğümde gülümseyeceğim.

Sadece bu sabah, ne giymek istediğinin seçimini sana bırakacağım ve gülümseyerek ne kadar yakıştığını söyleyeceğim.

Sadece bu sabah, çamaşırları yıkamaktan vazgeçip seninle parkta oynamaya gideceğim.

Bu sabah bulaşıkları lavaboda bırakıp nasıl resim yaptığını izleyeceğim.

Öğleden sonra telefonun fişini çekip bilgisayarı kapatacağım ve arka bahçede oturup seninle oyun oynayacağım.

Bu öğleden sonra dondurma için çığlıklar attığında sana hiç kızmayacağım ve bir tane alacağım.

Bu öğleden sonra kurabiye pişirirken bana yârdim etmene izin vereceğim ve tepende dikilip düzeltmeye çalışmayacağım.

Bu gece geç saate kadar oturmana ve balkonda oturup yıldızları saymana izin vereceğim.

Bu gece yanına uzanıp en sevdiğim TV programlarını bir kenara bırakacağım.

Bu gece seni kollarımda tutacağım ve nasıl doğduğunu seni ne kadar çok sevdiğimi anlatacağım.

Bu gece sen dua ederken parmaklarımı saçlarında dolaştırıp bana en büyük armağanı verdiği için Allah’a şükredeceğim.

Kayıp çocuklarını arayan anne ve babaları düşüneceğim.

Yatak odaları yerine çocuklarının mezarlarını ziyaret edenleri ve hastane odalarında donuk bakışlarla, daha fazla içlerinde tutamadıkları çığlıklarıyla hasta çocuklarını seyreden anne babaları düşüneceğim.

Kimse kimseye yaşamayı öğretemez.

Çocuğunuza hayatı hazır bir reçete olarak sunamazsınız. Çocuğunuzun hayat yolunu çizemezsiniz, ona ancak kendi yolunu çizebileceği bir harita verebilirsiniz.

 

181
0
0
Yorum Yaz